Είναι επιτακτική η ανάγκη για μια πολιτική ηγεσία «για να αντιμετωπίσει την κρίση και να σταματήσει τη διάλυση της κοινωνίας». Η εστίαση βρίσκεται στον όρο «πολιτική ηγεσία» – και όχι τυχαία.
Στην εποχή χρεοκοπίας της χώρας, μαζί της δείχνει χρεοκοπημένο και το πολιτικό σύστημα. Τα κόμματα – με πρώτο και καλύτερο το κυβερνητικό, το οποίο εκλήθη να διαχειριστεί αυτήν τη χρεοκοπία – δείχνουν να κινούνται στα τυφλά και να πολιτεύονται με τους όρους με τους οποίους πολιτεύονταν σε όλη τη διάρκεια της πολιτικά εξαντλημένης μεταπολίτευσης. Δεν είναι τυχαίο ότι στις δημοσκοπήσεις κυριαρχούν η αμφισβήτηση και ο «Κανένας».
Ούτε είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο κόσμος παρακολουθεί απελπισμένος και πεισμένος ότι έρχονται τα χειρότερα. Βλέπει απέναντί του πολιτικές ηγεσίες που μετατοπίζουν τις ευθύνες τους στην πλάτη του, ζητώντας του μάλιστα «να πληρώσει το μάρμαρο»…