Ο εισαγγελέας χτυπά την πόρτα του Σημίτη μετά από καταγγελία αυστριακού δικαστή για τα swaps

Στον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη και σε μέλη της κυβέρνησής του την περίοδο 2000-2001 «σκόνταψε» η εισαγγελική έρευνα για την υπόθεση μετατροπής μέρους του δημόσιου χρέους μετά τη συμφωνία για ένταξη της χώρας μας στην ΟΝΕ.
Τις μεθόδους, δηλαδή, δημιουργικής λογιστικής με τη χρήση παράγωγων προϊόντων (swaps) ώστε να αποκρυβεί το μέγεθος του δημόσιου χρέους στην Ελλάδα.
Από τα στοιχεία της προκαταρκτικής έρευνας φαίνεται πως προέκυψαν ενδείξεις εμπλοκής τους, γεγονός που οδήγησε την προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, Ελένη Ράικου, στο να κλείσει τη σχετική δικογραφία και να τη διαβιβάσει «αμελητί» στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Τέντε «για τις δικές του ενέργειες».

Ο ελληνικός λαός κυριαρχείται από αισθήματα φόβου, ανασφάλειας, αμφισβήτησης, οργής αλλά και μεγάλης σύγχυσης για το τι πρέπει να γίνει

Η οικονομική κρίση και οι πολλές αβεβαιότητες που μεταφέρει φαίνεται να επιδρούν καθοριστικά στην ελληνική κοινωνία μεταβάλλοντας ιδέες και συμπεριφορές, καθώς οι σταθερές κάμπτονται, οι απειλές πολλαπλασιάζονται και η ζωή των ανθρώπων μεταβάλλεται.
Όπως προκύπτει από την πρωτοχρονιάτικη έρευνα της Κάπα Research για «Το Βήμα της Κυριακής», στο κλείσιμο του 2010 και στην αυγή του 2011 ο ελληνικός λαός κυριαρχείται από αισθήματα φόβου, ανασφάλειας, αμφισβήτησης, οργής αλλά και μεγάλης σύγχυσης για το τι πρέπει να γίνει.Από τα ευρήματα της έρευνας φαίνεται ως τώρα να επικρατούν τα αισθήματα του φόβου και της ανασφάλειας έναντι εκείνων της οργής και της συγκρουσιακής αμφισβήτησης, τα οποία όμως δεν είναι αμελητέα.
Σχεδόν οι μισοί δηλώνουν πρόθυμοι να απεργήσουν και να διαδηλώσουν και ένα σημαντικό ποσοστό των ερωτώμενων, πάνω από 30%, υπερασπίζεται τις καταλήψεις δημόσιων κτιρίων και εργοστασίων, πάνω από 20% επικροτεί το κλείσιμο των δρόμων και την παρεμπόδιση της κυκλοφορίας, ενώ ένα 14% αναγνωρίζει τη βία ως μέσο έκφρασης και διεκδίκησης και ένα 10% ανέχεται ακόμη και την πρόκληση ζημιών σε κτίρια και καταστήματα.

"Ξεχάστε την επιστροφή στη δραχμή" , δηλώνει ο Μαρτένς...

Σε συνέντευξή του ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος μεταξύ άλλων δήλωσε :

«Πιστεύω ότι η τρέχουσα οικονομική και χρηματοοικονομική κρίση στην Ευρώπη και στην ευρωζώνη έχει, με έναν παράδοξο τρόπο, ενεργοποιήσει τα ηγετικά αντανακλαστικά πολλών επικεφαλής κρατών και κυβερνήσεων. Τους τελευταίους μήνες βλέπουμε μια πρωτοφανή πολιτική δέσμευση και θέληση για τη θωράκιση της ευρωζώνης και για την εύρεση εργαλείων που θα προστατεύσουν το κοινό νόμισμα στο μέλλον.

Θα ήθελα να τονίσω πολύ ξεκάθαρα και χωρίς κανέναν δισταγμό ότι η ευρωζώνη και το ευρώ είναι εδώ για να μείνουν. Βρισκόμαστε πολύ μετά από το σημείο της μη επιστροφής στα εθνικά νομίσματα.

Πράγματι, αντιμετωπίζουμε προκλήσεις με την Ελλάδα και την Ιρλανδία, αλλά μαθαίνουμε από αυτές τις εμπειρίες και λαμβάνουμε τις απαραίτητες αποφάσεις. Θα εγκαθιδρύσουμε έναν μόνιμο μηχανισμό σταθεροποίησης για το ευρώ ο οποίος θα ξεκινήσει να λειτουργεί μετά τα μέσα του 2013 και θα εφαρμόσουμε αυτό που ονομάζεται “οικονομική διακυβέρνηση” που θα συμβάλλει στη σύγκλιση των οικονομικών πολιτικών στην ευρωζώνη. Επίσης θα ήθελα να επισημάνω ότι η ευρωζώνη δεν έχει χάσει καθόλου την αίγλη της».

 

Το έπος της Ψωρογιώργαινας...

Οι δύο τελευταίοι, πριν από τον σημερινό, επιβήτορες της καθ’ ημάς εξουσίας, κομψευάμενοι, Κώστηδες και οι δυο τους, επιβεβαίωσαν αρκούντως τον ρόλο και την «αποστολή» των ομοίων τους. Καθισμένοι πάντα αναπαυτικά στην πλάτη της Ψωροκώσταινας.

Σοβαρός ο ένας, καθηγητής, με ύφος λογιστή και όνειρα για καριέρα στην Υψηλή Πύλη των Βρυξελλών. Με καλούς βαθμούς από την Υψηλή Πύλη της Ουάσιγκτον κι αυτήν της Άγκυρας – από τα Ίμια ώς τη Μαδρίτη ένα τσιγάρο δρόμος. Απ’ το Αιγαίο ώς την Αμμόχωστο παρομοίως.

Τη φτιασίδωσε με πολύχρωμα κουρέλια, έκρυψε τα χρέη της κάτω από ένα αμερικάνικο χαλί – της Goldman Sachs θαρρώ – και της φόρτωσε κάτι τσίγκινα επιχρυσωμένα μάρκα που τα ονόμασαν ευρώ οι λογιστάδες σαν και του λόγου του στην Υψηλή Πύλη της καρδιάς του. Την είπε και «ισχυρή» για να την παινέψει, την ώρα που την παρέδιδε στη λαιμαργία των νεόκοπων λιμοκοντόρων, των μεθυσμένων από το όνειρο ότι θα γίνουν οι γενάρχες μιας νέας υπερδύναμης.

Σήμερα η Ευρώπη – Ελληνίς και δαύτη: κόρη του Αγήνορα και της Τηλέφασσας, απαχθείσα από τον Δία μεταμορφωμένο σε ταύρο, που της φόρτωσε, κατά τη συνήθειά του, και τρία κουτσούβελα – γίνεται με τη σειρά της Ευρωκώσταινα.

Tα μεγάλα κόμματα σε σταυροδρόμι

Mπροστά στο 2011, τα δυο μεγάλα κόμματα βρίσκονται αντιμέτωπα με μεγάλες προκλήσεις. Aυτές οι προκλήσεις θα προσδιορίσουν όχι απλώς τα τρέχοντα και τα άμεσα, αλλά και την πιο μακροχρόνια προοπτική τους. Άρα οι προκλήσεις που έχουν ενώπιόν τους είναι στρατηγικές.

Tο ΠAΣOK, το οποίο καλείται ν’ αντιμετωπίσει τη σοβαρότερη οικονομική κρίση της χώρας εδώ και δεκαετίες, βρίσκεται σε ένα μεταβατικό στάδιο. Aν κάνει μέχρι τέλους όσα επιβάλλονται για να σωθεί ο τόπος, θα έχει απαλλαγεί από αναχρονιστικά φορτία του παρελθόντος του.

Aπό την άλλη πλευρά, η NΔ είναι πολιτικά και στρατηγικά κατασταλαγμένη και δεν «ψάχνεται» (όπως το ΠAΣOK). Eκεί που έχει κατασταλάξει, διασφαλίζει μόνο ένα πράγμα: Tην κοινωνική και εκλογική περιθωριοποίησή της.

Ένα βήμα από τη Διαμαντοπούλου

Η κυρία Διαμαντοπούλου αποφάσισε να επανιδρύσει τα πειραματικά σχολεία, με στόχο την προώθηση της αριστείας. Δεν θα μείνουμε στο γεγονός ότι τα σχολεία αυτά υπήρχαν στο παρελθόν και διαλύθηκαν από τις «προοδευτικές ιδέες» της δεκαετίας του ΄80. Θα αρκεστούμε στη διαπίστωση ότι κάτι επιτέλους κινείται στο χώρο της Παιδείας και θα επισημάνουμε ότι μένει ακόμη να γίνουν πολλά...
Η διαρκής ισοπέδωση των πάντων στο όνομα της Δημοκρατίας και της Ισότητας προκάλεσε την απονεύρωση κάθε δημιουργικής προσπάθειας στο χώρο της εκπαίδευσης. Αντί το σύστημα να προσπαθήσει να βελτιωθεί, έχοντας ως πρότυπο κάτι καλύτερο από αυτό που χαρακτηρίζει τον μέσο όρο, διαλύσαμε τις πρωτοποριακές δομές, όπου αυτές υπήρχαν, και αρκεστήκαμε στην μετριότητα.
Το αποτέλεσμα είναι γνωστό και τραγικό. Τα ελληνικά πανεπιστήμια που κάποτε ήταν σημείο αναφοράς στην Ευρώπη για τα άριστα αποτελέσματά τους, έφτασαν στο σημείο να μοιράζουν κουρελόχαρτα. Στην Ελλάδα των limit up και των limit down, στην Ελλάδα των κοινοτικών κονδυλίων, στην Ελλάδα των δανεικών, εθεωρείτο μέχρι πρόσφατα πολυτέλεια να επενδύσει κανείς στην Παιδεία, στο μέλλον των παιδιών μας.
Είναι πολλά και πολλές φορές ειπωμένα όλα αυτά που πρέπει να γίνουν για να αλλάξουν τα πράγματα στο χώρο της Παιδείας. Είναι βέβαιο ότι κάθε αλλαγή δημιουργεί αντιδράσεις, καθώς θίγει τα συμφέροντα οργανωμένων ομάδων που χρόνια τώρα βολεύονται από τον αργό θάνατο των ελληνικών σχολείων και πανεπιστημίων. Η κυρία Γιαννάκου θα έχει πολλά να πει επί του θέματος...

Επανεκκίνηση της κοινωνίας

Η χρονιά που φεύγει μάς αφήνει πιο αδύναμους, ζαρωμένους, τρομαγμένους. Αλλά και πιο πλούσιους. Η ανατροπή των στερεότυπων είναι κέρδος, η αφύπνιση είναι πλούτος, η ανανοηματοδότηση κέρδος κι αυτή. Εφόσον ασφαλώς μπορέσουμε να αντιληφθούμε την κρίση ως ρήγμα στο παλαιό σώμα και ως τρόπο νέας συνέχισης, εφόσον αντιληφθούμε το ρήγμα ως ευκαιρία αναγέννησης. Και εφόσον νιώσουμε βαθιά μέσα μας την ανάγκη για ανανεωμένη επαναφορά σε βασικές αξίες: αλληλεγγύη, συλλογικότητα, προάσπιση του κοινού καλού.

Μια επανεκκίνηση της κοινωνίας, λοιπόν. Που θα είναι οδυνηρή όμως: η επανεκκίνηση θα τελεσθεί επί των ερειπίων του παλαιού. Ακριβώς αυτά τα ερείπια πρέπει να είναι το πρώτο μέλημα: πώς θα είναι λιγότερα, αφενός, πώς θα τα αξιοποιήσουμε, αφετέρου. Πώς θα πάρουμε στα χέρια μας προσεκτικά τα όστρακα, τα θραύσματα, για να τα συντηρήσουμε, να τα συγκολλήσουμε, να ανατάξουμε ό,τι αξίζει να σωθεί: το σχήμα των προσώπων.

Ο Παπανδρέου, δεν γνωρίζει από.... πόκα!

Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει σαν στόχο στους επόμενους δύο μήνες να γίνουν ΟΛΑ ΟΣΑ ΠΡΕΠΕΙ προκειμένου να προλάβουμε τις προθεσμίες για την τέταρτη δόση του δανείου. Και αυτά που "πρέπει" είναι σαφές ότι θα προκαλέσουν αντιδράσεις. Για πρώτη φορά από την μεταπολίτευση και μετά κινδυνεύει αυτό που αποκαλούμε "κοινωνικός ιστός"!

Οι αντοχές έχουν εξαντληθεί και το κυριότερο κανείς δεν ξέρει τι τον περιμένει. Η ανασφάλεια και ο φόβος μπροστά στο "άγνωστο", αποτελεί την χειρότερη μορφή βίας που έχει ασκηθεί τα τελευταία χρόνια στον έλληνα πολίτη.

Η συζήτηση περί πρόωρων εκλογών, ικανοποιεί εν μέρει τη λαϊκή οργή, αφού ο λαός ΝΟΜΙΖΕΙ ότι έχει κάτι να περιμένει. Ότι στα τέλη Μαρτίου θα του δοθεί "το βήμα" να εκφράσει τον θυμό του μέσω της κάλπης. Και η κυβέρνηση το γνωρίζει πολύ καλά αυτό! Οι πρόωρες εκλογές - είτε γίνουν, είτε συνεχίσουν να "σέρνονται" ως φήμη- είναι μια κάποια λύση!

"Αφού η μπλόφα έπιασε μία φορά στις αυτοδιοικητικές εκλογές, γιατί να μην πιάσει και τώρα;" σκέφτονται! Μόνο που αυτή τη φορά δεν έχουν αποφασίσει πώς θα παίξουν μέχρι τέλους το χαρτί τους!

Οι «ντιντήδες» προκάλεσαν έκρηξη στον σκληρό πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας

Η κεντροδεξιά παράταξη αποτελείται από «μεσαιοχωρίτες με αυτιστικές ιδέες και ντιντήδες» αλλά και από πολλούς άλλους που στο παρελθόν ένωσαν τις δυνάμεις τους και κέρδισαν εκλογές και μεγάλα ποσοστά, έγιναν δηλαδή κυρίαρχο ρεύμα στην κοινωνία και κυβέρνησαν την Ελλάδα.
Οι αρχηγοί των κομμάτων της κεντροδεξιάς πρέπει να γνωρίζουν τι εξυπηρετεί τους στόχους τους και τι τους βλάπτει.
Πρέπει επιτέλους να ακολουθήσουν την πρόσθεση και όχι την αφαίρεση, τον πολλαπλασιασμό και όχι την διαίρεση (όπως έλεγε παλιός πολιτικός της κεντροδεξιάς, για να βγει ένας βουλευτής στο νομό του και να κυριαρχήσει, πρέπει να απευθυνθεί και να ζητήσει το σταυρό προτίμησης από όλους τους συμπολίτες του, πλούσιους και φτωχούς, εγγράμματους και αγράμματους, ψηλούς και κοντούς, χοντρούς και αδύνατους, βαψομαλλιάδες και μη, και σε όποιο χώρο κι αν ανήκουν).

Πηγή : Κώστας Πάσχος - newsbeast.gr

Ζητούν άλλα αυτοκίνητα οι Βουλευτές!

Ο προπηλακισμός του Κωστή Χατζηδάκη τείνει να δημιουργήσει φόβο στη Βουλή. Μαθαίνω ότι τουλάχιστον πέντε βουλευτές έχουν ζητήσει να αλλάξουν βουλευτικά αυτοκίνητα, ώστε να μην προκαλέσουν αντιδράσεις τυφλής βίας, όπως αυτή που εκδηλώθηκε σε βάρος του τομεάρχη Ανάπτυξης της Ν.Δ.

Ως τώρα, οι περισσότεροι εξ αυτών, εκτός των κλασικών «γερμανικών» μοντέλων, «βολεύονταν» με θηριώδη μαύρα Lexus πολλών κυβικών, που… κάνουν «μπαμ» από μακριά. Ομως, οι βουλευτές θέλουν πλέον μικρομεσαία αυτοκίνητα, που... χάνονται στο μάτι. Δεν ξέρω πόσο εφικτό είναι να ζητηθεί από τις υπηρεσίες της Βουλής αλλαγή των εν λόγω «προκλητικών» αυτοκινήτων. Γνωρίζω, όμως, από πρώτο χέρι ότι στην έξοδο του πάρκινγκ της Βουλής, επί της λεωφόρου Αμαλίας, αλλά και επί της βασιλίσσης Σοφίας, εξερχόμενοι και εισερχόμενοι βουλευτές έχουν υποστεί ουκ ολίγα γιουχαΐσματα...

Στην πολυκατοικία της….Νέας Δημοκρατίας

Στo ασανσέρ που συναντιώμαστε….και μην νομίζετε πως είναι μόνο ο Μάκης Βορίδης, ο οποίος είχε πριν από λίγες μέρες μία ενδιαφέρουσα συνάντηση και συζήτηση με το βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Μαρκόπουλο, γιατί θα πέσετε πολύ έξω.
Ποιος άλλος βουλευτής του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού δέχτηκε την πρόσκληση του Κωνσταντίνου Μαρκόπουλου και έτρεξε να συνφάγει σε καλό αθηναϊκό εστιατόριο και να μιλήσει για τα ισόγεια και την πολυκατοικία της…κεντροδεξιάς;
Πρόεδρε, έχετε το νου σας γιατί υπάρχουν κάποιοι στο τσαρδάκι σας που, άρχισαν να κρυώνουν υπερβολικά. Βλέποντας μάλιστα ότι στους πάνω ορόφους σκάνε απ’ τη ζέστη, είναι μεγάλος πειρασμός, σαν τον τελευταίο του Καζαντζάκη.
Εκτός κι αν ξέρετε σίγουρα ότι ο Μαρκόπουλος από μόνος του αποφάσισε να βάλει το χέρι στην τσέπη του (χα,χα) για να κάνει δημόσιες σχέσεις. Τότε, κοιμηθείτε άφοβα….
Βuona notte, buona notte fiorellino...

Λίπος...

Oσα γίνονται και όσα έρχονται θα δημιουργήσουν αλλεπάλληλες σεισμικές δονήσεις οι οποίες με τη σειρά τους θα προκαλέσουν μια καθίζηση της τάξεως του σαράντα με πενήντα τοις εκατό. Τουτέστιν όλοι και όλα πρέπει να πέσουν στο μισό. Το κόστος εργασίας, η τιμή των επιχειρήσεων, η αξία της γης και των ακινήτων. Τότε το μαγαζί θα είναι φτηνό, δηλαδή ελκυστικό. Και τότε θα καταφθάσουν οι επενδυτές να μας αγοράσουν και έτσι η μηχανή της λεγόμενης ανάπτυξης θ΄ αρχίσει πάλι να λειτουργεί.

Φοβού την έκρηξη της μεσαίας τάξης... που έρχεται

Ήταν πέρυσι λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, όταν ο συνομιλητής μου, μου περιέγραφε με απόλυτη ακρίβεια όσα σήμερα, ακριβώς ένα χρόνο μετά συμβαίνουν στη χώρα μας. Η ιδιότητά του, οι γνωριμίες στα οικονομικά λόμπι εντός και εκτός και η συστηματική ενασχόλησή του στο πολύ πρόσφατο παρελθόν με τα δημόσια οικονομικά, του επέτρεπαν αφενός να γνωρίζει πολύ καλά την πραγματική κατάσταση και, αφετέρου, να λαμβάνει τα μηνύματα από τα διεθνή τραπεζικά και οικονομικά κέντρα.
Μου είχε μιλήσει για το επικείμενο αδιέξοδο στον δανεισμό της χώρας, τους σκληρούς όρους που θα μας επέβαλλε το ΔΝΤ (θεωρούσε απολύτως βέβαιο πως θα προσφύγουμε), τη βαθιά ύφεση στην οποία θα περιέλθει η οικονομία μας και τις δραματικές ανακατατάξεις που θα επέλθουν στην κοινωνία. Μου είχε μιλήσει για πρωτοφανή δημοσιονομικά μέτρα που θα υποχρεωθούμε να πάρουμε, για την θεαματική εκτίναξη της ανεργίας, τις ριζικές ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις και τα συνταξιοδοτικά, τη μείωση των μισθών και των συντάξεων, αλλά και μιας σειράς προνομίων, όπως η μονιμότητα των υπαλλήλων. Ως εδώ πράγματι οι προβλέψεις του επαληθεύτηκαν απολύτως.

Θεμελιώνοντας δικαίωμα στο 2011...

Λίγο πριν από το τέλος του 2010 και οι κινήσεις είναι πιο βιαστικές. Περαιώνουμε. Υποχρεώσεις παντός τύπου, οικονομικές εκκρεμότητες, κύκλους ζωής. Το τελευταίο, κυρίως. Ανάμεσα στις εκφράσεις που αναφέρθηκαν περισσότερο, στη διάρκεια αυτών των 12 καθοριστικών μηνών, είναι οι «μαζικές συνταξιοδοτήσεις». Στην αρχή προμηνύονταν, ύστερα άρχισαν να καταγράφονται ως «κύμα» που δημιούργησε μάλιστα προβλήματα στα ασφαλιστικά ταμεία. Στον δημόσιο τομέα, εν γένει, η αύξηση των συνταξιοδοτουμένων σε σχέση με το 2009 είναι συντριπτική (+250%). Εκπαίδευση, ένοπλες δυνάμεις, νοσοκομεία, αντιμετώπισαν το «κύμα φυγής». Εως και το ωράριο λειτουργίας μουσείων και αρχαιολογικών χώρων επηρεάζεται λόγω έλλειψης υπαλλήλων.

Μόνο ενωμένοι θα τα καταφέρουμε

Πριν μερικά χρόνια όσοι έλεγαν ότι κινδύνευε η Θράκη από την τουρκική επιθετικότητα αντιμετωπιζόντουσαν ως υποψήφιοι τρόφιμοι του ψυχιατρείου. Κι ήρθε η αποκάλυψη του σχεδίου «Βαριοπούλα» για να αποδείξει ότι οι σχετικές προειδοποιήσεις ήταν πέρα για πέρα αληθινές. Σήμερα οι καμπάνες κτυπάνε ακόμη πιο δυνατά για έναν απλό λόγο: Η χώρα μας βρίσκεται σε κρίση και το γεγονός αυτό δημιουργεί σε κάποιους την αίσθηση ότι αποτελούμε εύκολο στόχο...
Οι περισσότεροι από εμάς είμαστε καχύποπτοι σε αναφορές σχετικές με τα εθνικά θέματα, επειδή στο παρελθόν υπήρξανε αρκετοί που εμπορεύτηκαν με αρκετή επιτυχία για τους ίδιους οτιδήποτε «εθνικό».  Φτάσαμε μάλιστα στο σημείο να θεωρούμε εξ ορισμού γραφικό όποιον τολμούσε τα τελευταία 20 χρόνια να κάνει ακόμη κι αναφορά στη λέξη «πατρίδα». Από το ένα άκρο, εκείνο των πατριδοκάπηλων, φτάσαμε στο ακριβώς αντίθετο, εκείνο των «υπεράνω» που στο όνομα του διεθνισμού εμφανίζουν μία απίστευτη ενδοτικότητα.